دوحه، قطر— نخستین دورهٔ آرتبازل قطر، روز شنبه ۷ فوریه ۲۰۲۶ به کار خود پایان داد. این رویداد که با حضور ۸۷ گالری از ۳۱ کشور برگزار شد، نخستین تجربهٔ آرتبازل در منطقهٔ خاورمیانه بهشمار میرفت و با استقبال بیش از ۱۷ هزار بازدیدکننده روبهرو شد که بیش از نیمی از آنها از منطقهٔ منا بودند.
آرتبازل دوحه اما با دیگر ادیشنهای این مجموعه در بازل، میامی، پاریس و هنگکنگ تفاوتی اساسی داشت. در این دوره، بهجای غرفههای گستردهٔ گالریها با انبوهی از آثار، فرمت «پروژههای ویژه» و انفرادی در پیش گرفته شد. نمایشگاه در فضایی با پلان باز در دو مجموعهٔ M7 و منطقهٔ طراحی دوحه برپا بود و هنرمند مصری، وائل شوقی، هدایت هنری آن را بر عهده داشت. طراحی این دوره که با الهام از موزهها چیده شده بود، استاندارد غرفههای مرسوم را کنار گذاشت و تمامی آثار حول محور «شدن» (Becoming) گرد هم آمدند.
اگرچه نامهای شاخص بینالمللی نظیر ژان-میشل باسکیا، گئورگ بازلیتس و پابلو پیکاسو در این دوره دیده میشدند، بیش از نیمی از هنرمندان شرکتکننده از منطقهٔ خاورمیانه، شمال آفریقا و جنوب آسیا (مناسا) انتخاب شده بودند. چندین گالری منطقهای از جمله گالری دبیی The Third Line و حافظ گالری عربستان نیز برای نخستین بار در یک ادیشن از آرتبازل حضور یافتند.
این رویداد نقطهعطفی در استراتژی فرهنگی قطر بود که مستقیماً از سوی خاندان حاکم این کشور هدایت میشود. امیر قطر، شیخ تمیم بن حمد آلثانی، همراه با خواهرش جناب شیخه المیاسه بنت حمد بن خلیفه آلثانی، رئیس موزههای قطر، پیش از افتتاح رسمی نمایشگاه از آن بازدید خصوصی به عمل آوردند. بر اساس گزارشها، خانوادهٔ سلطنتی و نهادهای دولتی قطر در این دوره حق تقدم خرید آثار را در اختیار داشتند.
فضای فروش در آرتبازل دوحه اما برخلاف دیگر ادیشنهای آرتبازل، شتابان و پرشتاب نبود. برخلاف موج نخست فروشها در نمایشگاههای دیگر، در این دوره معاملات با تأملی بیشتر و ریتمی آرامتر پیش رفت. منابع محلی از رزرو تعدادی از آثار توسط خانوادهٔ سلطنتی قطر در همان بازدید خصوصی خبر دادند. با این حال، اخبار فروش گالریها تا ساعات پایانی برپایی رویداد بهتدریج منتشر شد.
